Een verhaal van Patrick Smits, leerkracht met passie voor het vak! Passie die hij later heeft ontdekt. Nu, werkzaam in het SO, staat hij dagelijks met plezier voor de groep!
Plezier en enthousiasme gaan voor aan succes!
Mijn naam is Patrick Smits en ik ben sinds september 2015 leerkracht in het speciaal basisonderwijs. Ik heb enorm veel plezier in mijn werk. Dit komt door de leuke klas die ik heb, maar uiteraard ook door het team en door de mooie ervaringen die ik met zowel het team als de kinderen mag delen.
Daarnaast schaar ik mij onder een selecte groep mensen die, door de steun en toeverlaat van partner en familie, de kans heeft gekregen om zich op late leeftijd (32) om te kunnen scholen. De keuze om te stoppen met wat ik deed en de vier jaren onderwijs die daarop volgde waren niet makkelijk. Maar de steun van mijn vrouw, mijn familie, mijn stagebegeleiders, mijn leerkrachten en de energie die ik van de kinderen krijg, heeft mij enorm geholpen om deze periode met succes af te ronden.
In de laatste periode van mijn studie kwam ik via een klasgenoot in gesprek met SO de professor Leo Kannerschool te Oegstgeest. Er kwam daar een tijdelijke functie vrij en ik wilde niets liever dan starten als leerkracht, met een eigen groep leerlingen. Ook al was dit maar tijdelijk. Het gesprek verliep goed, een tweede gesprek volgde. Helaas was er een andere kandidaat met betere papieren.
Helaas, maar niet geheel verloren want korte tijd later ging de telefoon. Het was de dame van de locatie Oegstgeest die mij wist te vertellen dat er mogelijk een functie vrij kwam bij de locatie Zoetermeer. Zij wilde weten of ik interesse had in een gesprek. Ja absoluut!
Korte tijd later zat ik tegenover een andere dame die mij van alles wist te vertellen over de locatie Leiderdorp. Leiderdorp? Ja, er was blijkbaar ook een plek vrijgekomen bij de VSO in Leiderdorp en men wilde weten of ik daar misschien interesse in had. Ik besloot op beide locaties een dag mee te lopen en na veel twijfel koos ik voor de locatie Zoetermeer.
Het was een lastige keuze want beide locaties hadden veel te bieden. Maar mijn hart lag vanaf het begin van mijn studie bij het jonge kind en dit zou ik, ondanks de supergave uitdagingen, moeten missen bij de VSO.
De keuze voor de SO in Zoetermeer bracht wel een pittige uitdaging met zich mee. Naast dat ik startend was in het onderwijs, had deze school een behoorlijk heftige periode achter de rug en zat het midden in een traject om van dat heftige verleden af te komen. Een half jaar eerder was de school als zeer zwak bestempeld door de onderwijsinspectie en de taak lag nu bij het huidige team om van die beoordeling af te komen.
Een alles behalve normale start met veel trainingen en met ouders die hoge eisen stelde. Die zelfde ouders twijfelde of een startende leerkracht, zonder enige ervaring met de doelgroep, wel geschikt was om de veilige leeromgeving te creëren waar zo dringend behoefte aan was.
Naast dit alles had het team ook een behoorlijk dreun gekregen omdat het in een korte periode veel collega’s heeft zien komen en gaan. Maar zo pittig als de start was, zoveel plezier en enthousiasme heb ik nu iedere dag als ik naar mijn werk reis, voor de klas sta of met mijn collega’s samen ben. Zelfs met alle extra werkzaamheden om het lesgeven heen, is mijn glimlach niet van mijn gezicht te slaan.
De extra werkzaamheden hebben vooral te maken met de onderwijskwaliteit dat weer naar het niveau moest komen waar het eigenlijk hoort. In dit proces kreeg ik, net als alle collega’s, de kans om een belangrijke rol te spelen. De rol heeft mij het gevoel gegeven dat ik deel uitmaak van een groter geheel. Ik durf het iedereen aan te raden. Het is lastig te omschrijven hoe fijn het voelt om samen met een team te werken aan de ontwikkeling van zoiets groots en bijzonders als een veilige, gestructureerde en rijke leeromgeving.
Onlangs (medio januari ’16) heeft de onderwijsinspectie een nieuw, groot onderzoek uitgevoerd op onze school. In de ochtend waren er bezoeken in de klassen. In de middag waren er gesprekken met verschillende leerkrachten, leden van verschillende werkgroepen, de commissie van bestuur en met de raad van toezicht. Iets voor half vijf kwam het beslissende antwoord. Met tranen van blijdschap bracht onze directrice ons het prachtige nieuws. Basis! Een bijzondere en zeer zeldzame beslissing, omdat de overgang van zeer zwak naar basis maar zelden gebeurt en al helemaal niet binnen een periode van iets meer dan één jaar.
De onderwijsinspectie prees ons voor onze inzet en het tot nu toe prachtige resultaat. Wij zijn echter nog lang niet aan het einde zijn van onze geplande ontwikkeling. Sterker nog, er ligt nog een hele buts plannen waarvan het traject nog opgestart moet worden. Door deze ontwikkelingen gaat onze onderwijskwaliteit, zonder enige twijfel nog verder omhoog. Ontwikkelingen waarbij ik mij zeer geëerd voel, omdat ik er onderdeel van mag zijn. Dat ik er een bijdrage aan mag leveren. Dat ik hier samen met een team aan mag werken waarvan ik voel dat ik er deel van uitmaak. Want met een team dat zijn plezier en enthousiasme deelt, is succes gegarandeerd!
Is getekend, Een enthousiaste leerkracht.